Wezwanie do miłości

Przypatrz się swemu życiu

i zobacz,

jak jego pustkę

wypełniłeś innymi ludźmi.

W konsekwencji dusisz się nimi.

 

Zauważ, jak oni kontrolują

twoje zachowanie

poprzez akceptację

albo wyrazy dezaprobaty.

 

Dzięki swej obecności łagodzą

poczucie osamotnienia;

podnoszą cię na duchu

przez pochwały

i stają się przyczyną rozpaczy

poprzez krytyki i odrzucenie.

 

Przyjrzyj się sobie uważnie

i zobacz,

jak prawie każdy moment

swego życia poświęcasz

na zjednywanie sobie ludzi,

na pochlebianie im,

i to niezależnie od tego,

czy są to żyjący czy zmarli.

 

Żyjesz według ich norm,

zgodnie z ich standardami,

szukasz ich towarzystwa,

pragniesz ich miłości,

boisz się, by cię nie wyśmiali,

tęsknisz za ich poklaskiem,

potulnie poddajesz się narzuconym wyrzutom sumienia;

przeraża cię myśl

postępowania wbrew modzie

czy to w sposobie ubierania, mówienia, postępowania,

czy nawet myślenia.

 

Zauważ, że nawet

kiedy kontrolujesz innych,

jesteś od nich zależny

i przez nich zniewolony.

 

Anthony de Mello

 

 

Niech się darzy 

Maria Wiedunka