30 marca 2015

Prosiłam...


Poprosiłam Boga by zabrał ode mnie moje złe nawyki.
Bóg powiedział, nie.
Nie jest moi zadaniem pomóc ci się ich pozbyć, ale twoim z nich zrezygnować.


Poprosiłam Boga by podarował mi cierpliwość.
Bóg powiedział, nie.
Cierpliwość rodzi się ze zmartwień, boleści i udręki.
Niemożliwością jest ją dostać, trzeba się jej nauczyć.


Poprosiłam Boga by dał mi szczęście.
Bóg powiedział, nie.
Ja daję ci błogosławieństwo, szczęście zależy od ciebie.


Poprosiłam Boga by pomógł mi w rozwoju mojej duszy.
Bóg powiedział, nie.
Tylko ty możesz ukształtować wnętrze swoje, ja jednak będę cię trzymał za rękę przez cały ten czas.


Poprosiłam Boga by podarował mi rzeczy, które sprawią, że moje życie będzie piękne.
Bóg powiedział, nie.
Podaruje ci życie byś mógł cieszyć się jego pięknem.


Poprosiłam Boga by pomógł mi kochać innych tak bardzo, jak on kocha mnie.
Bóg powiedział....
Achhhh, no nareszcie, myślałem że już nigdy nie poprosisz.


Ewelina Stepnicka







źródło Ewelina Stepnicka

25 marca 2015

Każdy ma swój słoik.



Na jednej z uniwersyteckich auli, profesor filozofii stanął przed swoimi studentami i położył przed sobą kilka przedmiotów. Kiedy zaczęły się zajęcia, wziął spory słoik i wypełnił go po brzegi dużymi kamieniami. Potem zapytał studentów, czy ich zdaniem słój jest pełny, oni zaś potwierdzili.

Wtedy profesor wziął pudełko żwiru, wsypał do słoika i lekko potrząsnął. Żwir oczywiście stoczył się w wolną przestrzeń między kamieniami. Profesor ponownie zapytał studentów, czy słoik jest pełny, a oni z uśmiechem przytaknęli.

Następnie profesor wziął pudełko piasku i wsypał go, potrząsając słojem. W ten sposób piasek wypełnił pozostałą jeszcze wolną przestrzeń. Ostatni raz zapytał się studentów czy ich zdaniem słój jest pełen. Wszyscy chórem odpowiedzieli, że tak..

W końcu profesor wyjął spod biurka dwa piwa. Otworzył je i wlał sprawnie do słoika. „Teraz” – powiedział profesor, chciałbym byście przyjrzeli się dokładnie temu słojowi. Przedstawia on Wasze życie...

Kamienie – to ważne rzeczy w życiu: Wasza rodzina, Wasza druga połowa, Wasze dzieci, Wasze zdrowie, Wasza życiowa Pasja. Gdyby nie było wszystkiego innego, Wasze życie i tak byłoby wypełnione.

Żwir – to inne, mniej ważne rzeczy: praca, pieniądze, mieszkanie albo samochód. Piasek symbolizuje rzeczy mało ważne i często bezwartościowe. Jeżeli najpierw napełnicie słój piaskiem, nie będzie już miejsca na żwir, a tym bardziej na kamienie. Dlatego jeśli nie włożymy kamieni jako pierwszych, później nie będzie to możliwe. Tak jest też w życiu. Jeśli poświęcicie całą Waszą energię na drobne rzeczy, nie będziecie jej mieli na rzeczy istotne.

Dlatego ważne jest, by zadać sobie pytanie: co stanowi kamienie w moim życiu? Następnie włożyć je jako pierwsze do słoja i dbać o nie. Zostanie Wam jeszcze dość czasu na inne sprawy. Dlatego spędzajcie czas z rodzicami i Waszymi rodzinami. Odwiedzajcie dziadków, zabierzcie dziewczynę na obiad. Zważajcie przede wszystkim na kamienie – one są tym, co się naprawdę liczy. Reszta to piasek.” – powiedział profesor.

W pewnym momencie, jedna ze studentek podniosła rękę i zapytała się co oznaczało piwo. Profesor uśmiechnął się i odpowiedział: „Cieszę się, że o to spytałaś. Piwo, mówi nam to, że bez względu na to jak zapełnione może wydawać się nam nasze życie, to zawsze powinno być w nim miejsce na kilka piw w gronie przyjaciół...





Myśli.



 
znalezione w sieci - autor nieznany



21 marca 2015

Uśmiechnij się do siebie.


Sekret

Powiem Ci dzisiaj coś w sekrecie.
Naucz się kochać siebie.
Sobą cieszyć, bawić.
Być.

Bez osądów,
hojnie,
bez poglądów.

Odłóż swój cały niepokój i mnie posłuchaj.
Jesteś uleczona.
Twój umysł czysty.
Doskonała.
Właśnie taka jak powinnaś.
Twoja głowa jest doskonała.
Twoje usta,
ręce, biodra.
Twoje stopy, całe ciało.
Twe dzieciństwo,
starość, młodość.
Twoje problemy,
twe choroby.
Twoja śmierć i twe spotkania.
Życia przyszłe i minione.

Nie było pomyłek więc nie ma sensu kłócić się z nimi.
A teraz...kiedy sekret poznałaś,
uśmiechnij się do siebie,
możesz już zacząć się BAWIĆ.

Nitya







źródło: Nitya