Miłość.

Dzisiaj, to moje jutro.

Dzisiaj. Tu i teraz.
Jest jak jest.
Przyglądam się.

Czy ja tego chcę?
Czy ja chcę tak właśnie żyć?
Czy z tym co jest, jest mi dobrze?
Co czuję?

Ciało momentalnie reaguje i zauważam, nie wszystko mi się jednak podoba i nie wszystko akceptuję. Moje ciało momentalnie daje mi znać, na co moje Serce się nie wyraża zgody. Pojawiają się uczucia i emocje. Ciało pokazuje, co nie jest dla mnie dobre. Co blokuje przepływ Miłości we mnie.
Ciało jest najlepszym nauczycielem, jeżeli tylko zechcemy go posłuchać. Nasze serce nie mogąc się przebić przez chaos i jazgot naszych umysłów przemawia ciałem.

Serca możemy posłuchać jedynie w ciszy umysłu.
Ciała możemy posłuchać obserwując nasze uczucia i emocje.
Jak często to robimy?
Jak często pozwalamy sobie na porozumienie ciała, serca i umysłu?

A może... dopiero jak osiągamy dno, którym jest krzyk serca?
A może... dopiero jak dopada nas ciężka choroba, którą jest krzyk serca przez ciało?
Wówczas dopiero przychodzi często opamiętanie z letargu, w którym żyliśmy.Sami przecież dokonujemy wyborów. Sami wydajemy przyzwolenia na wydarzenia w naszym życiu. Sami je tworzymy, czy to jest coś dobrego czy złego. Czy nam się to podoba czy też nie.

Czy chcę aby moje jutro wyglądało tak, jak moje dzisiaj?
Czy chcę jutro czuć, to co czuję dzisiaj?
Co mogę zrobić?
Zmienić dzisiaj.
Zmienić cokolwiek w dzisiaj.
Zmieniając dzisiaj, zmieniam jutro.

Czy moje jutro ma wyglądać jak moje dzisiaj?
Jutro nie zmieni się, gdy nie zmienię dzisiaj.
Gdy zmienię dzisiaj, jutro będzie moim dzisiaj.

Iluzja rzeczywistości.

Późne godziny wieczorne, dla niektórych być może już nocne, dzwoni telefon.
- Witaj.
- Witaj.
- Masz szczęście, bo często o tej porze mam już wyciszony telefon.
(...)

Ponad godzinę później.
- Kończąc, bo ty chciałaś iść spać...
- Nic takiego nie powiedziałam.
- Ale...
- Powiedziałam tylko, że "często o tej porze mam już wyciszony telefon".
(...)

Jakże często nasz umysł tworzy własne historie całkowicie zniekształcając obraz rzeczywistość?
Jakże często słuchamy go, idąc za jego głosem na manowce?
Jakże często pozwalamy naszemu umysłowi wyciągać pochopne wnioski na podstawie częściowych tylko informacji?
Nasz umysł jest mistrzem kreowania iluzji nieistniejącej rzeczywistości. Tworzy historie, których nie ma i te, których nigdy nie będzie.

Czy tak być musi? NIE. Wybór należy do nas. Do Ciebie. Do mnie.
Mamy wybór. Mamy wolną wolę.

Jestem.

Od dzisiaj znowu jestem inna.

Znowu poskładały się puzzle mojej układanki.

Dzisiaj pojawił się - poczułam - obraz całości.

Jest cudny.

Nowy etap. 

Kolejny etap.

Kolejny krok do przodu.

Krok?

Raczej milowy przeskok.

A może kwantowy?

Cudownie się czuję.

Przepełnia mnie miłość.

Rozprzestrzenia się.

We mnie i wokół mnie.

Dla mnie i dla Was.

JESTEM.

Maria Lotos

Jakby to było...

Dajmy sobie sami.

Często w kontaktach międzyludzkich oczekujemy od innych pewnych określonych zachowań. Raz je otrzymujemy zgodnie z oczekiwaniami, innym razem spotyka nas rozczarowanie. Prawie nigdy jednak nie zastanawiamy się jaki mamy stosunek sami do siebie, w jaki sposób siebie traktujemy. Rzadko traktujemy siebie lepiej niż innych. Innych stawiamy na pierwszym miejscu, sami schodzimy na plan dalszy. Nasze potrzeby przestają się liczyć, bo… tysiące różnych powodów wynajdujemy.

     Ruediger Schache w „Magnetyźmie serca” pisze:

• „Jeśli chcesz, żeby ktoś inny otworzył swoje serce, ty otwórz swoje. Ten ktoś nie może zrobić niczego, czego ty nie mógłbyś uczynić. Jest twoim lustrem. A jeśli on zrobiłby to pierwszy, to i tak nie byłbyś w stanie tego odczuć, gdyby twoje serce nie było wcześniej otwarte.

• Jeśli chcesz poprawić swoje relacje z daną osobą, popraw swoje relacje z samym sobą.

• Jeśli chcesz móc bardziej ufać innym, bardziej zaufaj sobie.

• Jeśli chcesz odczuwać więcej miłości, sam więcej kochaj.

• Jeśli szukasz bezpieczeństwa, sam je sobie zapewnij.

• Jeśli chcesz, żeby lepiej cię traktowano, sam traktuj lepiej siebie.

• Jeśli chcesz osiągnąć pełnię, najpierw sam ją poczuj. Nie potrzebujesz pieniędzy, żeby czuć się bogatym, musisz tylko odpowiednio ukierunkować swoje postrzeganie.

• Jeśli tęsknisz za nowymi bodźcami, wolnością i przygodą – przeżyj je. Zacznij od małych rzeczy, a wielkie przyjdą same.

• Jeśli nie chcesz, żeby cię oszukiwano, upewnij się najpierw, czy sam siebie nie oszukujesz.

• Jeśli chcesz, żeby cię szanowano, szanuj sam siebie.

• Jeśli pragniesz mieć więcej swobody w podejmowaniu decyzji, ale jej nie dostajesz, i tak zacznij sam decydować.

Bez względu na to, czego pragniesz od innych,
najpierw daj to sobie sam. 

 

A jeśli później będziesz miał ochotę, dawaj to także innym. Wtedy to, co upragnione, samo będzie do ciebie przychodzić, ponieważ zacznie działać jako twój magnetyzm.”

zdjęcie z internetu - autor nieznany

Miłość.

Z serca do serca.

 

Wejdź w oddech.

Krzyk samotności.